2008. Henny en je team. Bij de eerste Classica rally hebben jullie je uiterste best gedaan. De tweede was nog beter. Maar bij deze derde hebben jullie mij toch weer verbaasd dat het nog beter kan. En met beter bedoel ik niet alleen de route, het routeboek, de bijzondere plaatsen en plekken, maar in het bijzonder de hele sfeer. Zelfs als mensen verkeerd reden, reden ze nog een prachtige route. Kortom, het was weer TOP. Bedankt en tot volgend jaar.

2009. Dit was de 4e keer dat je de rally heb organiseerd en uitzet. En elk jaar zie ik weer verbeteringen. De verbeteringen worden wel steeds kleiner. Kan ook niet anders als het al bijzonder goed is. Maar toch weer verbetering. Dat vind ik knap van jou en jouw team. Jouw keuze om dit jaar door Noord-Holland te rijden. Route door bijzondere plaatsjes en langs fraaie plekken. Je kwam ogen te kort. Compliment. En wat dit jaar voor mij zo speciaal maakte zijn de lunch en finish-lokatie. Alle deelnemers waren enthousiast over de lokaties. De sfeer en het weer was prima. Klaas Vlaanderen, Directeur Accord uitzendbureau BV

De Purmer is een poldergemeenschap en een voormalige binnenzee in de provincie Noord-Holland, tussen Purmerend, Edam-Volendam en Monnickendam. In 1618 is men begonnen met het droogmalen en in 1622 viel de 26,8 km² grote polder droog. De Purmer maakte deel uit van een aantal bijzondere binnenzeeën in de provincie Noord-Holland, samen met de Schermer en de Beemster. Het waren namelijk meren die in open verbinding met zee stonden! Er was dus ook zout water en eb en vloed. De Purmer had een verbinding met de Zuiderzee en de Beemster. Omdat de Purmer in open verbinding met zee stond was er, voor een middelgroot meer, veel oeverafslag door golven en stroming. Dit was, samen met het winnen van landbouwgrond een belangrijke reden voor inpoldering. Na de inpoldering was de Purmer aanvankelijk een landbouwgebied, maar het gebied is nu sterk verstedelijkt. Vooral dankzij het naburige Purmerend, dat zijn naam aan de Purmer dankt (Het 'End' van de Purmer), de stad heeft 2 woonwijken in de Purmer gebouwd, Purmer-Noord en Purmer-Zuid.

Rond het jaar 800 was het gebied, dat nu de gemeente Beemster vormt, bedekt met veen. Beemster is afgeleid van Bamestra (Groenedijk, 2000), de naam van een riviertje in het gebied. Ontginning van het veen door de mens in combinatie met stormvloeden leidde ertoe dat dit riviertje ergens in de periode 1150-1250 uitgroeide tot een binnenzee, een meer dat in open verbinding stond met de Zuiderzee. Het gebied behoorde toen toe aan twee verschillende gewesten/gouwen; Westflinge en Waterland. In 1607 werd door de Staten van Holland en West-Friesland aan enkele burgemeesters (van onder andere Amsterdam) en een aantal aanzienlijke kooplieden, waaronder Jacob Poppen en Dirck van Os, toestemming verleend om de Beemster droog te maken, hetgeen geschiedde onder leiding van Jan Adriaanszoon Leeghwater. Hij gebruikte hiervoor 47 poldermolens, een aantal dat hij tevoren berekend had, als een soort bouwpakket geprepareerd had en daarom zeer snel tijdens het leegpompen van de droogmakerij konden worden opgericht. In 1610, toen dit bijna gereed was, liep het meer weer vol als gevolg van een breuk in de Zuiderzeedijken. Men besloot toen om de ringdijk zo hoog te maken dat hij een meter boven het omringende land uitstak. Op 19 mei 1612 was de polder droog en was de huidige droogmakerij De Beemster een feit.

Het land werd ingedeeld in rechthoekige kavels volgens een geometrisch patroon. De kavels werden verdeeld onder de investeerders. De kwaliteit van de landbouwgrond was dusdanig hoog dat het project destijds als een economisch succes gold, -de 'durf'investeerders van toen hadden hun geld er in 1 jaar uit- dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de daarna -daardoor- met enthousiasme aangevangen droogmakerijen zoals de Schermer/Schermeer of de Heerhugowaard. Driehonderd jaar lang werd de polder drooggehouden met 50 poldermolens, begin twintigste eeuw werden zij vervangen door gemalen en de molens zijn alle verdwenen. De zuidelijke ringvaart is sinds 1825 onderdeel van het Noordhollandsch Kanaal. Sinds 1960 is een ingrijpende verfijning van het ontwateringssysteem doorgevoerd. Het waterbeheer is thans zo nauwkeurig mogelijk afgestemd op de bestaande verschillen in hoogteligging, aard en gebruik van de landerijen; er kan ook rekening gehouden worden met veranderingen in het bodemgebruik.

Sinds 1999 staat de gehele droogmakerij Beemster op de UNESCO Werelderfgoedlijst.